Filipina,NAWALA NG 23 YRS sa Amerika,NAKITA NA!ANGGALING NG MGA IMBESTIGADOR [ Tagalog Crime Story ]

Filipina, NAWALA NG 23 YRS sa Amerika, NAKITA NA! ANGGALING NG Mga imbestigador [ Tagalog Crime Story ]
Welcome o Welcome back mga kabayan sa Tagalog Crime Stories kung saan ibinabahagi ko ang aking pagkahumaling sa mga totoong krimen at isinasalaysay ko ito sa Tagalog. Kung gusto ninyo ang ganitong content, siguraduhing mag-subscribe at i-on ang lahat ng notifications para lagi kayong updated sa aking mga bagong video. Kung gusto ninyo ring suportahan ang aking channel sa iba pang paraan, maaari ninyong tingnan ang mga opsyong ito.
Ang Mojave ay isang disyerto na matatagpuan sa California. Sa loob ng ilang dekada o kahit milenyo, maraming kayamanan ang natagpuan doon, ngunit noong 1994, dalawang mangangaso ng bato ang nagulat dahil ang natagpuan nila ay hindi kayamanan kundi mga kalansay.
Mabilis nilang itinawag sa mga awtoridad na agad namang dumating. Ang mga sumaklolo na sheriff ay agad na nilagyan ng tape ang lugar dahil nakakita sila ng bungo at kalansay ng tao. Dahil nakabaon pa rin sa ilalim ng lupa ang mga buto, naniniwala ang mga awtoridad na biktima ito ng krimen kaya tinawag nila ang homicide unit, at hinukay ng forensic team ang butas doon. Napag-alamang libingan pala ang lugar na iyon.
Batay sa ulat, nakabalot sa itim na plastic bag ang kalansay nang mahukay ito. Ipinadala nila ang lahat ng buto sa mga eksperto upang malaman ang pagkakakilanlan nito. Nang suriin ang mga buto, wala silang nakitang gasgas sa bungo kaya hindi nila alam kung ano ang ikinamatay nito. Nahirapan din ang mga detektib na tukuyin ang biktima dahil wala silang magamit para sa pagkakakilanlan, kaya habang nagpapatuloy ang imbestigasyon, pinangalanan nila itong Apple Valley Jane Doe.
Sa loob ng ilang dekada, walang nakakaalam ng pagkakakilanlan nito, ngunit nang maimbento ang paraan para makuha ang DNA mula sa mga buto, agad na kinontak ng mga awtoridad ang eksperto. Gayunpaman, ang sample ng DNA ay hindi tumugma sa anumang DNA database ng mga taong naiulat na nawawala. Kaya tulad ng 800 iba pang Jane at John Does na nasa kanilang database sa loob ng ilang dekada, naisip nila na ang Apple Valley Jane Doe ay maaaring manatili rin sa database sa loob ng marami pang dekada o magpakailanman.
Upang mabigyan ito ng maayos na libing, inilibing nila ang mga buto sa Potter’s Field, na tinatawag na sementeryo ng mga taong namatay nang hindi nalalaman ang pagkakakilanlan. Mahigit dalawang dekada ang lumipas at ang kaso ng Apple Valley Jane Doe ay napuno na lamang ng alikabok sa loob ng istasyon ng pulisya hanggang noong 2015, ang detektib na humahawak sa cold case ay nakatanggap ng tawag dahil nag-match ang DNA, at isiniwalat ng kanilang imbestigasyon na ang buto ay kay Filipina Jovita Dizon o mas kilala bilang Vita.
Ayon sa ulat, ipinanganak at lumaki siya sa Pilipinas. Si Vita ay nagtatrabaho sa isang bar sa Subic Bay, at habang abala siya sa pag-serve ng alak sa mga customer, nakilala niya ang Amerikanong si Mike Cazo. Naiulat na siya ay isang lalaki mula sa US Navy at ang kanyang trabaho sa base ay electronic technician. Naakit si Mike sa kagandahan ng Filipina at hindi nag-atubiling nagpakilala.
Mula noon, hindi na mapaghiwalay ang dalawa. Maayos ang takbo ng kanilang relasyon. Hindi nag-atubilin si Mike at pinakasalan si Vita noong Enero 22, 1978. Makalipas ang anim na buwan, nagsilang si Vita ng isang sanggol na babae na pinangalanan nilang Michelle. Matapos ang deployment ni Mike sa Subic Bay, bumalik siya sa Amerika kasama ang kanyang asawa at anak, at silang tatlo ay nanirahan sa isang simpleng bahay na ibinigay sa kanila ng gobyerno sa estado ng Idaho, kung saan lumipat sila mula doon.
Bumalik sila sa military base sa San Diego, California. Bagamat malayo siya sa kanyang mga mahal sa buhay, siniguro ni Mike na mapapawi ang masayang atmospera ng pamilya. Si Mike, ang kanyang asawa, at si Vita ay naiulat na palaging nakangiti, ngunit tulad ng iba, nagbago ang kanilang relasyon nang magkaroon sila ng anak.
Siniguro ni Mike na maglalaan pa rin sila ng oras para sa isa’t isa, kahit sa simpleng gawain na pagluluto nang magkasama. Ngunit magbabago ang lahat nang makatanggap si Mike ng mga bagong utos mula sa kanyang Commander noong 1984 na kailangan nilang lumipat. Ang paulit-ulit na pag-alis ni Mike ang dahilan kaya binuhat ni Vita ang lahat ng responsibilidad sa pag-alaga sa kanilang anak at paggawa ng mga gawaing bahay sa loob at labas nang mag-isa.
Ngunit gaano man magreklamo si Vita, walang magawa si Mike kundi tanggapin ang trabaho. Gayunpaman, hindi niya tinanggihan ang mga assignment. Inisip ni Vita na puro trabaho lamang ang kanyang asawa at walang oras para sa kanila. Kaya nang umalis si Mike upang gampanan ang kanyang tungkulin, nagtanim siya ng sama ng loob. Ang pagtatapos ng assignment ni Mike ay lalo pang ikinagalit ni Vita dahil nalaman niyang hindi magtatagal ang kanyang asawa doon dahil may bago na naman itong assignment sa estado ng Wisconsin.
Ang paulit-ulit na pagliban at trabaho ni Mike ang naging dahilan ng patuloy na pag-aaway. Ang kanilang magulong relasyon at madalas na pag-aaway ay naging normal na sa kanilang tahanan. Kaya upang maalis ang stress na naramdaman, nagsimulang uminom ng alak nang madalas ang Amerikano, na hindi nagustuhan ni Vita. Gayunpaman, ayon sa mga ulat, kahit madalas silang mag-away, nanatili pa rin silang mag-asawa.
Gayunpaman, nang umalis si Mike, hindi na nila naayos ang mga problema. Noong 1985, hindi na mapigilan ni Mike ang kanyang sarili at habang nagtatrabaho siya sa Sturgeon Bay, Wisconsin, nagkaroon siya ng ibang babae. Habang masaya siya sa ibang piling, si Vita naman ay hindi nag-atubiling palakihin at alagaan ang kanilang anak. Matapos ang kanyang assignment sa Wisconsin, bumalik si Mike sa kanyang pamilya, ngunit sa halip na manatili sa kanilang bahay, hindi ito nagtagal at tumanggap siya muli ng ibang trabaho na tila ayaw manatili sa kanilang bahay sa loob ng walong buwan. Noong 1986,
ang barko ni Mike ay dumaong sa naval station sa Pearl Harbor. Excuted siyang makita ang kanyang pamilya, ngunit naghintay siya ng isang oras sa pier ngunit hindi niya nakita anino ni Vita. Kaya kahit nadismaya, dumiretso siya sa kanilang bahay. Ngunit nang makarating siya doon, napansin niya ang isang sobre na naglalaman ng liham na nagsasabing umalis na ang kanyang asawa at anak.
Isinaad sa liham na ang kanilang relasyon ay tila napupunta sa wala dahil kahit ibigay pa ni Mike ang kanilang mga pangunahing pangangailangan, kulang pa rin ang pera para sa kanila. Ang nararamdaman ni Vita ay umabot na sa puntong naramdaman niyang para siyang single parent. Naramdaman ni Vita na hindi siya itinuturing na asawa ni Mike dahil hindi niya naramdaman na gusto nitong makasama silang dalawa ni Michelle, at parang mas pinili nitong magtrabaho nang magtrabaho.
Kahit ang simpleng pagkain sa restawran kapag siya ay bakasyon ay hindi niya magawa, at higit sa lahat, sinabi rin ni Vita na may ibang babae ito dahil kailanman ay hindi na sila nagtalik ulit. Kaya kahit mabigat sa kanyang loob, nag-impake si Vita upang baguhin ang kanyang buhay. Kasama ang kanilang mga bagahe mula sa Hawaii, nagtungo ang mag-ina sa San Diego upang magsimulang muli dahil ayw niyang umasa sa bangko ng kanyang asawa. Naging matatag si Vita at naging madiskarte; mabilis siyang nakahanap ng trabaho sa bar na Honey Cove na matatagpuan sa Imperial Beach.
Sa panayam sa kanyang kaibigan at katrabahong si Mary, si Vita ay isang masayahin at mabait na tao habang ginagawa niya ang lahat para makabangon at mabigyan ang kanyang anak ng magandang buhay. Si Mike naman ay lumubog sa alak at gabi-gabi ay nakikipagtalik sa iba’t ibang babaing nakilala niya sa bar. Ngunit gaano man karaming babae ang nasa kanyang kama, natauhan si Mike na hindi niya malimutan si Vita at talagang magkaiba ito. Kaya pagkatapos ng ilang taon, huminto siya sa pag-inom ng alak. Dahil sa tindi ng kanyang pagnanais na buuing muli ang kanilang pamilya, humingi siya ng pabor sa kanyang boss na ilipat siya sa naval station sa California.
Noong 1989, si Mike ay inilipat sa San Diego kung saan naging tagapagsanay siya para sa mga bagong elektrisyan. Pagkatapos ng trabaho, mabilis siyang nagtungo sa bar kung saan nagtatrabaho ang kanyang asawa, ngunit nadismaya si Mike dahil may bago nang relasyon si Vita kay Michael Richardson. Ayon kay Michelle, mas naging mabilis ang takbo ng kanilang buhay nang makilala ng kanyang ina si Richardson.
Nang magkasundo sila nang maayos, pumayag ang kanyang ina na tumira sa iisang bubong kasama ang kanyang bagong kasintahan. Doon, nasaksihan niya kung gaano pinasaya ni Richardson ang kanyang ina, na hindi nakapagtataka dahil ayon kay Michelle, napakabait at napakagenerous nito. Mahalaga kay Vita ang estado ni Richardson sa buhay dahil ang Amerikano ay isang negosyante at nagmamay-ari ng isang mechanic shop, na naging dahilan kaya naging komportable ang kanilang buhay.
Ngunit kahit tila maayos ang takbo ng buhay ng kanyang ina, hindi sumuko si Mike. Ngunit sa tuwing susubukan niyang kausapin si Vita, sinasabi nitong tapos na ang lahat sa kanila. Ang desisyong iyon ay ikinagalit talaga ni Mike, ngunit sa kalaunan ay tinanggap din niya na hindi na kailanman magsasama-sama ang kanyang pamilya.
Nang maaprubahan ang diborsyo, hindi pinagkait ni Vita ang kanilang anak at hindi naghain ng full custody. Sa halip, hinayaan ni Michelle na makita siya ni Mike kailanman nito gusto. Si Mike, na napamahal na sa California, ay bumili ng bahay sa National City upang mas malapit sa kanyang anak. Si Michelle mismo ang nagbahagi na napansin niyang ang mga magulang na dating sumisigaw at nag-aaway ay unti-unting naging magkaibigan sa isa’t isa hanggang sa nagtatawanan na sila, kaya naisip niya na baka may posibilidad na magkabalikan sila at buuin muli ang kanilang pamilya. Ngunit ang pangarap na iyon ay hinding-hindi mangyayari dahil bigla na lamang itong naglaho.
Parang bula si Vita sa kanyang sinumpaang salaysay noong gabi ng Abril 30, 1992. Nagpaalam si Vita sa kanya at nagtungo sa bahay ni Richardson. Inimbitahan ng mga awtoridad si Mike sa istasyon ng pulisya dahil itinuring siyang person of interest, batay sa pahayag ng mga taong nagsabing ilang beses siyang ginulo ni Vita para lamang makipagbalikan. Paulit-ulit niyang sinabi na wala siyang kinalaman sa nangyari. Kinapanayam din si Richardson ngunit pagkatapos ng ilang oras, tinanggal ang mga pangalan ng dalawa sa listahan ng POIs dahil walang malakas na ebidensya ang mga awtoridad laban sa kanila.
Noong 1993, isang taon matapos ang hindi maipaliwanag na pagkawala ni Vita, tumigil sa pag-ikot ang mundo ng kanyang 15-anyos na anak na si Michelle. Dahil sa matinding galit at kalungkutan, nagingdepress ang dalaga hanggang sa sinubukan niyang kitilin ang sariling buhay nang ilang beses. Kaya upang iligtas ang buhay ng kanyang nag-iisang anak, nagpasya si Mike na dalhin siya sa isang mental health hospital kung saan dumaan siya sa limang buwang paggagamot.
Nang siya ay palayain, nagpasya si Mike na iwan ang kanyang trabaho sa Navy pati na rin ang San Diego. Dinala niya si Michelle sa Everett, Washington upang magsimulang muli. Ngunit kahit wala na siya sa California, tumatawag pa rin siya buwan-buwan sa mga detektib na humahawak sa kaso ni Vita para malaman kung may update sa kanyang pagkawala. Ngunit sa paglipas ng panahon, mas naging madalas ito dahil nahihirapan ang mga awtoridad na hanapin si Vita o malaman kung ano talaga ang nangyari dito dahil una, walang crime scene.
Wala ring bangkay o kahit isang piraso ng ebidensya na makakatulong sa imbestigasyon, kaya ang nangyari kay Vita ay naging cold case sa loob ng 23 taon o mahigit dalawang dekada. Ngunit magbabago ang lahat nang matagpuan ng mga awtoridad ang sasakyang ito sa highway. Sa paunang ulat, akala ng mga nakakita sa kotse ay hit-and-run accident ito.
Ngunit nang pumasok ang mga awtoridad sa bahay, mabilis nilang kinontak ang homicide unit dahil malinaw na pinatay ang mga biktima at ang kanilang mga sugat ay hindi tumutugma sa car crash. Ang mga biktima ay kinilalang sina Fan L, 72 taong gulang, at ang kanyang anak na si Than, 3 taong gulang. Sa background check ng mga awtoridad sa pagkakakilanlan ng mag-ina, lumabas na si Thanan ay asawa ni Michael Richardson, na kung matatandaan ninyo, ang dating kasosyo ni Vita at ang huling taong nakausap niya.
Mabilis na inaresto ng mga awtoridad si Richardson matapos makipagtulungan ang pamangkin nitong si Tan sa mga awtoridad sa hukuman, na umamin na ang kanyang lola at si Shahin ay sinamantala ni Richardson. Nagulat ang pamilya at sa galit ay bantaan nila ang Amerikano na iuulat ang kanyang masamang gawa sa mga awtoridad.
Batay sa mga detektib na tumingin sa criminal record ni Richardson, pinatunayan nila na ang dahilan kung bakit ayaw niyang makita ng mga detektib o sinuman sa pulisya ay dahil nakulong na siya minsan. Ayon sa police report, nakatira pa rin siya noon sa estado ng North Carolina. Nagnakaw siya at pumatay ng driver.
Matapos ang paglilitis noong 1982, sinentensiyahan siya ng ilang taong pagkakakulong. Si Richardson ay isa sa mga bilanggong piniling maglinis ng highway, ngunit sa hindi malamang dahilan, nakatakas siya at naglakbay patungong California. Doon, nakapamuhay siya tulad ng isang normal na tao. Nakapagtrabaho siya at nakapagsimula ng sariling negosyo.
Noong 1986, nakilala niya si Vita doon, ngunit nagtapos ang kanyang pagtatago sa batas nang tanungin siya ng mga awtoridad tungkol sa pagkawala ng Filipina. Bagamat hindi siya itinuring na person of interest sa pagkawala ni Vita, nang malaman ng mga detektib na nagtatago siya sa batas, hindi nila siya pinalaya at ibinalik sa North Carolina upang pagserbihan ang kanyang sentensiya sa pagpatay sa driver.
Matapos makalaya sa kulungan, bumalik si Richardson sa California kung saan nakilala niya si Thanan, na napangasawa niya kalaunan. Nang malaman ng District Attorney ang nakaraan ni Richardson, gusto rin nitong magsampa ng kasong pagpatay laban sa negosyante, ngunit ang problema ay circumstantial evidence lamang ang mayroon sila. Kaya iminungkahi ng mga detektib na mas titibay ang kaso kung mapapatunayan nilang patay na talaga si Vita.
Nang bumalik ang ulat, kinumpirma nilang patay na ito dahil ayon sa mga ulat ng mga bangko, cellphone provider, at maging Social Security simula noong 1992, wala silang nakitang paggamit o aktibidad sa mga account ni Vita. Isinaalang-alang ang impormasyong iyon, mabilis na naglakbay ang mga detektib patungong Everett, Washington upang kausapin ang mag-ama.
Walang nadagdag na bagong impormasyon si Mike, ngunit ang kanyang anak na si Michelle, na noo’y dalawang taong gulang noon, ay ibinunyag ang lihim na matagal niyang kinikimkim at unti-unting sumisira sa kanyang pagkatao. Ibinahagi niya na kahit masaya ang kanyang ina sa kanilang bagong buhay kay Richardson, napagtanto niyang demonyo pala ito.
Habang nagtatrabaho ang kanyang ina, kahit 10 taong gulang pa lamang siya noon, sinabi niyang gabi-gabi ay inuumog o ginagalaw siya ni Richardson. Ang kasamaang ito ay paulit-ulit na nangyari sa loob ng tatlong taon at hindi niya ito naiulat kahit kanino dahil naniwala siya sa sinabi ni Richardson na kapag isinumbong niya ito, hindi lamang siya ang papatayin nito kundi pati na rin ang kanyang mga mahal sa buhay.
Mayroon ding pagkakataon na nagbanta si Richardson na susunugin niya ang buong bahay. Sa inosenteng isip ni Michelle, 100 porsyento siyang sigurado na tutuparin ni Richardson ang kanyang mga banta. Ngunit nang makita ni Michelle na unti-unting bumubuti ang relasyon ng kanyang mga magulang at sigurado siyang iiwan ni Richardson si Vita para sa kanyang ama, nagkaroon siya ng lakas ng loob na isumbong ito sa kanyang ina.
Ang rebelasyong iyon ay lalong nagpatibay ng kanyang kumpiyansa na tama ang kanyang desisyong bumalik sa bahay ni Mike. Kaya kahit nakatira pa rin sila sa bahay ni Richardson, madalas manatili si Vita sa bahay ni Mike. Ayon kay Michelle at sa teorya ng tagausig, ang dahilan kaya pumunta si Vita sa bahay ni Richardson noong Abril 30, 1992, ay upang komprontahin ito.
Ayon sa teorya ng prosekusyon, si Vita ay tulad ng halos lahat ng ina. Nagalit si Vita at may posibilidad na sinabi niyang iuulat niya ito sa mga awtoridad, na ikinagalit ni Richardson. Ang teoryang iyon ay hindi nakumpirma dahil kahit sinampahan ng kaso si Richardson sa pagkamatay ni Vita at umamin siya sa kasalanan, hindi niya ipinaliwanag sa korte kung ano ang dahilan kung bakit niya pinatay ang Filipina. Sa mga imbestigador, kung bakit hindi siya napilitang umamin, ang unang dahilan ay dahil sa Fifth Amendment, na karapatan ng lahat ng Amerikano, at pangalawa, ang pagbibigay ng mga detalye kung paano at bakit niya pinatay si Vita ay malamang na wala sa plea deal na inialok ng tagausig kay Richardson, kaya hindi siya obligadong ayon sa batas na ibigay ang lahat ng detalye tungkol sa pagpatay.
Sa kabuuan, ang sentensiya na natanggap ni Richardson para sa pagpatay sa tatlong babae ay anim na sunud-sunod na habambuhay na pagkakakulong. Sa sentensiyang iyon, maaari siyang mamatay sa kulungan. Ayon sa ulat, hindo na muling nag-asawa si Mike dahil para sa kanya, walang ibang babae ang makakapantay at hihigit kay Vita.
Para sa mga nagtanong kung paano kinumpirma ng mga awtoridad na si Vita ang Jane Doe, ang paliwanag ay dahil nagsumite ng DNA ang mag-ama. Matapos mahatulan si Richardson nang matagpuan ang kalansay sa Apple Valley, ang DNA na nakuha mula sa buto ay inilagay sa database ng mga taong nawawala.
Matapos ipasok ang DNA ni Mike sa database, mabilis na nakatanggap ang mga awtoridad ng alerto o abiso na tumugma ang kanilang DNA sa kalansay na natagpuan sa Mojave Desert. Doon, kinumpirma nila na ang Apple Valley Jane Doe na nasa pangangalaga nila mula pa noong 1994 ay ang labi ni Vita Cazo. Matapos ang mahigit dalawang dekada, masaya si Michelle at ang ama na nailagay na rin siya sa wakas sa isang maayos na libing.
Dahil sa tindi ng insidente, hindi mapigilan ni Mike na sisihin ang kanyang sarili, at ang resulta ng hindi niya pagpapatawad sa sarili ay ang hindi na niya pag-asawa muli. Kung nakinig kayo hanggang sa dulo ng videong ito, maraming salamat sa panonood ng episode na ito. Mangyaring ituring ang videong ito bilang isang komento at kung mayroon kayong kaso na gusto kong gawan ng cover, pakipaalam sa akin.
Magandang araw sa inyo, mga kabayan.
Disclaimer: This story is fictional and created for entertainment purposes only.
Any names, characters, places, or events are fictitious or used fictitiously.
No real person or organization is intended to be portrayed.