NAGULAT AKO KAY SIR at hindi makapaniwala sa nakita

NAGULAT AKO KAY SIR at hindi makapaniwala sa nakita
May kasabihan na ang bawat tao ay may hangganan ang pasensya. Kahit ang mga langgam ay kakagatin ka kung apakan mo sila. Tao pa rin tayo na may mga puso at maraming sugat. Minsan ay tinitiis natin ang lahat kahit na tayo ay naaapi dahil ito ay kinakailangan. Tulad ko, isang OFW dito sa Hong Kong. Kailangan kong tiisin ang lahat ng pang-aapi mula sa aking babaeng amo.
Lalo na ang mga masakit niyang salita sa akin. Dahil ako ay isang katulong lamang. Isang domestic helper. Kailangan kong magtiis para sa aking pamilya sa Pilipinas. Lalo na para sa aking mga anak. Miss K, magandang araw sa lahat. Itago mo na lang sa pangalang Cherry ang aking pangalan. Ako ay 34 taong gulang at kasalukuyang OFW sa Hong Kong. Ang kwentong ito ko ay nangyari noong nasa Dubai pa ako.
Pitong buwan na ako sa aking amo na guro. Oo. Siya ay guro sa isa sa mga paaralan sa Dubai. Habang ang kanyang asawa naman ay isang negosyante. Palagi akong naiiwan mag-isa sa bahay kapag umaalis sila ng aking asawa. At sa awa ng Diyos, pitong buwan ko nang tinitiis ang lahat ng masasamang salita, minsan ay sinasamahan pa ng mga sampal o kaya ay hampas.
Kailangan ko talagang magtiis dahil walang trabaho ang aking asawa sa Pilipinas. Masakitin siya. Asthmatiko. May maintenance medication siya para sa hika. Pati na rin ang pag-aalaga sa aming dalawang anak. Umaasa pa rin ako sa aking ina dahil may sakit ang aking asawa. Kung gayon, itatago ko na lang siya sa pangalang Bert. Hindi ko akalaing sa pamamagitan ng pag-tiis sa masamang pag-uugali ni madam, magagawa ko ang isang bagay na hindi ko kailanman inaasahang magagawa ko bilang isang tao at bilang isang babae.
Napakataas ng aking pamantayang moral kaya halos hindi ako makapaniwala na ginawa ko iyon sa aking babaeng amo noong isang araw. Iyon ang mga panahong hindi ko na kaya ang kanyang masamang pagtrato sa akin. Tanga. Iyon ang mga masakit na salitang lagi kong naririnig kay madam. Madaling-araw noon nang magising siya. Pagkatapos ay isang napakalakas na sampal ang tumama sa aking pisngi.
Napakainit ng aking mga pisngi noong mga panahong iyon. Ngayon, mas lalo pang uminit ang aking pakiramdam dahil pinipigilan ko ang aking galit sa aking babaeng amo. Anong oras ka kakain, Cherry? Hindi mo man lang ako ginising. Huli na ako sa trabaho. Pasensya na, Madam. Natatakot akong magalit ka kung gigisingin kita. Sabi ko sa aking amo nang nanginginig, habang hinahaplos ang aking pisngi.
Galit na galit siya sa akin kaya hinagupit niya sa mukha ko ang pantalon na hawak niya na isusuot sana niya. Ayaw ko nito. Hanapin mo ang kulay abo. Ayos. Kumilos ka na, tanga ka. Tumutulo lang ang aking mga luha habang bumabalik ako sa silid kung saan nakatago ang mga damit ni Madam. Pinunasan ko ang mga luha sa aking mga mata habang hinahanap ang damit na sinabi niyang susuotin niya ngayon.
Hindi ko na maulit ang parehong pagkakataon at baka masaktan pa ako lalo. Nagulat na lang ako nang may tumapik sa akin mula sa likod. Mabilis na mabilis ang tibok ng aking puso dahil baka si madam na naman ito. Nandito ako dahil matagal na akong naghihintay. Ngunit nang lumingon ako, nakita ko ang aking amo. Sir, Am na lang ang itatawag ko sa iyo. Hawak niya ang kulay abong damit na hinahanap ni madam at iniabot niya ito sa akin.
Umiling na lamang siya nang makita niyang namumula ang aking mga pisngi at huminga nang malalim. Pumunta ka na bago ka sunduin ng iyong madam at saktan ka ulit. Salamat, Sir. Isang matamis na ngiti ang sumilip sa mga labi ng aking amo. Ewan ko, pero mabait sa akin si Sir. Sa pitong buwan ko rito sa kanilang bahay, agad kong napansin ang pagkakaiba nila ni madam.
Hindi kailanman gumawa sa akin si Sir ng masama habang si madam naman ay laging sumisigaw sa akin. Napansin ko rin nitong mga nakaraang buwan na kakaiba tumingin sa akin si sir. Isa akong babae at nauunawaan ko kung ano ang ibig sabihin ng mga tinging iyon. Naiintindihan ko na nagsisimula nang magustuhan ako ng aking amo. Noong una, iniiwasan ko si Sir Amed.
Lalo na’t alam na alam ko kung gaano ka-demonyo si madam. Tulad noong isang araw, maagang dumating ng bahay si Sir Amed. Huli na ng hapon nang umuwi siya at nagreklo ng sakit ng ulo. Ipinagutos niya sa akin na masahehin ang kanyang ulo para mabawasan ang sakit na nararamdaman niya. Kinakabahan talaga ako sa paraan ng pagtingin sa akin ni sir. Ginawa ko ang gusto niya. May pahiwatig sa bawat pagdikit ng kanyang kamay sa aking mga kamay, sa bawat paggabay niya sa aking mga daliri patungo sa kanyang ulo.
Napansin ko sa mga sumusunod na araw na palaging maagang umuuwi si Sir Ahmed. Minsan ay kumakain siya ng tanghalian sa bahay at nagdadahilan pa siya na hindi raw ganoon kasarap ang pagkain sa labas. Hanggang sa isang araw, nangyari muli ang ikinatatakot ko. Hindi ko sinasadyang mabasag ang isa sa mga plato ni madam. Naghuhugas ako ng mga pinggan nang biglang lumitaw si madam sa kusina at nagsalita.
Sa aking pagkagulat, nabitawan ko ang hawak kong pinggan kaya nabasag ito at nahulog sa sahig. Madam, madam, pasensya na. Natakot ako at nabitawan ko nang hindi sinasadya ang plato. Ang isa sa mga kamay ni madam ay lumapag muli sa aking kaliwang pisngi at ang isa naman ay sa kanan. Nakita ko ang aking mukha na namumula na parang kamatis sa repleksyon ng salamin na pinto.
Napakalakas ng pagtama ng dalawang palad ni madam sa aking pisngi. Napakatanga mong bobo. Napakabigat ng kamay. Bakit, bakit, madam? Sasampalin na sana niya ako ng tray na hawak niya nang dumating si Sir Ahmed at pinigilan siya, habang namumuo ang mga luha sa aking mga mata. Punasan mo ang noo mo magkasama. Ang [ __ ] na ito ay pinapatay ako. Amed, tama na ito. Nasaktan mo na siya.
Gusto mo bang makulong? Plato lang iyon. Marami tayong plato sa bahay. Hinawakan ni Sir ang mga kamay ni madam habang hinila niya ito palayo sa akin. Cherry, linisin mo na lang ang kalat at kumuha ka ng gamot. May gasgas ka sa iyong mukha. Tumango lang ako. Agad akong kumilos upang linisin ang mga nakakalat na basag na pinggan sa counter.
Mula rito ay naririnig ko pa rin si madam na nagmumura sa itaas. Kinuha ko ang aking mga gamit at nagpatuloy sa aking gawain. Matapos umalis ni Madam at ng kanyang asawa, tinawagan ko ang aking asawang si Bert. Gusto kong magsumbong. Gusto kong makipag-usap sa isang tao. Sa sitwasyong ito na wala man lang akong kakampi, gusto kong makipag-usap sa aking asawa. Gabi na sa Pilipinas.
Kaya malamang na nagpapahinga na sila ngayon. Gusto kong makita ang aking mga anak upang kahit papaano ay lumakas ang aking mahinang loob. Ito ang unang pagkakataon na malayo ako sa aking pamilya. Miss na miss ko na sila. Kung mayroon lang sana akong pagpipilian para sa aking sarili sa Pilipinas na magkaroon ng malaking sweldo, hindi na sana ako kinailangang lumayo.
Dahil sa hirap ng buhay, napalayo ako sa aking pamilya. Dahil sa hirap ng buhay, tiniis ko ang lahat ng sakit na ibinigay ni madam. Kahit minsan ay pakiramdam ko gusto ko nang sumuko. Hello, Bert, mahal. Kumusta ka na? Kumusta na ang mga anak? Kim Irish, halika. Tumawag si Mommy. Tumatawag si Bert sa ating mga anak. Ang matamis na ngiti ni Bert ay muling nagbuhay sa aking espiritu, na parang mamatay na sa sakit.
Halo-halong sakit mula sa mga sampal ni madam. Masakit sa emosyon dahil gusto kong lumaban pero hindi ko magawa, at masakit dahil malayo ang aking pamilya. Nakita ko ang aking mga anak na lumalapit sa kanilang ama. Hindi ko napigilan ang pagpatak ng mga luha mula sa aking mga mata nang makita ko ang aking pamilya. Sila ang nagbibigay sa akin ng lakas sa mga panahong gusto ko nang sumuko, tulad ngayon.
Sa tuwing nakikita ko silang ngumiti ng aking ama at ina, gumaganda ang aking pakiramdam. Bumabalik ang aking lakas, na parang unti-unting nawawala sa bawat sakit na idinulot sa akin ni madam. Nag-usap kami ni Bert tungkol sa iba pang mga bagay habang nagpatuloy ako sa aking trabaho. Nang araw na iyon, nawala ang lahat ng aking kalungkutan. Ang mga boses ng aking asawa at ng aking mga anak ay parang mahiwagang gamot na nagpapagaling.
Sa mga sumusunod na araw, naging maingat na maingat ako sa aking mga kilos. Nag-iingat na ako ngayon na huwag nang magkamali sa trabaho upang maiwasan ang masaktan at masampal. Ngunit hindi ko inaasahan na may bago na naman palang magpapasabog ng galit ni madam sa akin. Ginamit mo ito. Ewan ko kung bakit galit na naman si madam.
Dala-dala niya ang rose-flavored body soap na ginagamit ko sa aking katawan. Hindi ko alam kung ano pang kasalanan ang nagawa ko. Bakit parang galit na galit na naman siya sa akin? Oo, maam. Ikaw ay isang digmaan. Halos mabingi ako sa mga sigaw ni madam sa akin. Pagkatapos, hinila niya ako. Isa, dalawa, tatlo. Hindi ko na mabilang kung ilang beses niyang hinampas ang aking ulo sa sementong pader.
Pakiramdam ko lang, Miss K, nayugyog ang buong mundo ko. Hindi ko na nga alam ang sumunod na nangyari. Nakita ko na lamang na dumating ang mga magulang ni madam. Pinigilan niya ang ginagawa niya sa akin. May humawak sa aking katawan bago ako bumagsak sa sahig na may mga tile. Dumilim ang aking paningin nang marinig ko ang mga boses nina Sir Amed at ng kanyang mga kasama sa bahay. Malamig na malamig ang aking pakiramdam.
Akala ko talaga patay na ako nang hindi ko na makikita kailanman ang mga matamis na ngiti ng aking buong pamilya. Ang mga ngiti ng aking mga anak at ni Bert. Ngunit nagising ako sa ospital. Ang kapatid na babae ni madam ang nagbantay sa akin. Humingi siya ng tawad sa akin para sa ginawa ni madam sa akin. Sabi ni madam ay dahil iyon sa rose bath soap na ginagamit ko.
Dahil iyon mismo ang eksaktong tatak na ginagamit ng ex ni Sir Amed. Wala akong alam tungkol sa bagay na iyon. Binili ko lang ito sa grocery store nang mamili kami ni madam. Binili ko ito dahil mura. Buy one take one. Ngunit para sa akin, hindi iyon sapat na dahilan para magalit siya sa akin. Dahil lang sa masamang rose soap, napadpad ako sa ospital.
Mabuti na lamang at hindi ako naparusahan sa ginawa niya. Miss Kay, nagkaroon ako nito rito. Lihim na nagalit sa aking amo. Hindi ko napigilang mag-isip ng masama tungkol kay madam matapos niya akong bugbugin dahil lamang sa isang sabon na may nakaraang kasaysayan. Aba, alam ko ba na iyon ang ginagamit ng dating kasintahan ni Sir Ahmed? Nabalitaan ko na talagang walang pag-ibig sa pagitan ni Sir Ahmed at madam.
Lumalabas na pinagkasundo lamang sila ng kanilang mga magulang. Lumalabas na may nobya si Sir Noon bago sila nagpakasal ni madam. At kahit noong magkasama na sa iisang bahay sina madam at Sir Ahmed, nagpatuloy pa rin sila sa palihim na pagkikita. Alam ko na tila obsakado si madam kay sir. Nakikita ko iyon. Kaya naman galit na galit si madam sa babaeng iyon hanggang sa maging ang mga bahagi ng katawan nito ay kinamumuhian at pinagseselosan niya, kaya naman nasaktan ako nang ganoon.
Gusto na gusto niya si Sir Amed. Nang lumabas ako ng ospital at bumalik sa bahay, hindi man lang ako pinatawad o humingi ng tawad sa akin si madam. Ang kanyang pamilya at si Sir Amed pa ang mas mabait. Sila ang humingi ng tawad sa akin at nangakong hindi na iyon mauulit. Kukuha na sana ako ng trabaho sa ahensya. Gusto kong lumipad sa ibang amo, ngunit kinontra ako ng mga magulang ni madam at ipinangakong tataasan ang aking sweldo.
At dahil kailangan ko ng pera, pumayag ako. At simula noon, ipinangako ko sa aking sarili na hinding-hindi ko na hahayaang saktan akong muli ni madam. May lakas na ako ng loob na lumaban sa kanya. Naïsip ko na kung mamamatay ako sa kanilang mga kamay, napakadali para sa kanila na takasan ang hustisya tulad ng ibang mga nangyari sa ating mga kababayang OFW. Naisip ko na kung hindi ako lalaban, ako ang talo.
Hindi ko na alam kung saan ko nakuha ang lakas ng loob, ngunit lumalaban na ako kay madam. Lumalakas na ako. Pinatatag ko ang aking loob. Hindi ko hayaang talunin ako ng aking takot dahil lamang ako ay nasa ibang bansa. At higit sa lahat, doon ko nabuo ang isang plano. Isang plano na gagawin ko laban sa aking amo upang makapaghiganti sa kanyang pananakit sa akin. Sasamantalahin ko ang mga masasamang tingin sa akin ni Sir Ahmed upang akitin ang kanyang asawa.
Kahit hindi ko mabawi sa kanya ang pananakit sa akin nang ilang beses, makakaganti rin ako sa ibang paraan. Kahit na mali, Miss K, kahit alam kong ako ang talo. Ginawa ko iyon dahil galit na galit ako. Hindi ko na alam ang nangyari sa akin. Ngunit bigla, parang may pumasok na ipis sa aking utak. Lalo na nang umuwi si sir noong isang hapon.
Bumalik na naman ito sa kanyang drama sa sakit ng ulo. Minamasahe ang kanyang mga sentido. Sinadya kong lumapit kay Sir Ahmed. Bagamat noong una ay medyo kinabahan ako nang magdikit ang aming mga balat. Ngunit tiniis ko ito para lamang sa aking paghihiganti. Para ito sa lahat ng sakit na idinulot niya sa akin. Isa pa, kailangan ko rin ng maraming pera para sa aking pamilya.
Bakit hindi ko [ __ ] ang aking lalaking amo? “Sir, gusto mo ba ito?” tanong ko sa aking amo nang simulan ko ang aking kahibangan. Lahat ng katinuan sa aking utak noong panahong iyon ay parang naglaho, Miss K. Pakiramdam ko ay may kakaibang espiritu na pumasok sa aking katawan nang magsimulang tumugon si Sir Ahed sa bawat paghipo ko. Isang mapanlinlang na espiritu at aaminin ko, nagustuhan ko ang ginawa namin ng aking amo.
Alam ko sa aking sarili na mali ako, ngunit nang iabot niya sa akin ang malaking halaga ng pera, nawala ang lahat ng aking pagdududa. Oo, Miss Ke. Doon sa sofa, may nangyari sa aming dalawa. Isang sikreto na kaming dalawa lamang ang dapat nakakaalam. Bahala na. Bahala na. Ang mahalaga ay pera. Napakaraming pera na mag-aahon sa aking pamilya mula sa kahirapan sa Pilipinas.
At higit sa lahat, sa paraang ito ay makakapaghiganti ako sa aking amo para sa lahat ng pinsalang ginawa niya sa akin. Noong una, Miss K, aaminin kong nakaramdam ako ng konsensya, lalo na nang tumawag sa akin si Bert. Lalo na nang makita ko ang kagalakan sa kanyang mukha nang sabihin ko na magpapadala ako ng pera para matupad ang pangarap naming magpatayo ng sari-sari store. Nawalan na ako ng konsensya sa pagkakamaling ginawa ko.
Sa halip, gusto ko pa ng mas marami kaysa roon, mas maraming pera, at bahala na kung mapadpad ako sa impyerno balang araw. Ang mahalaga ay bubuti ang buhay ng aking pamilya sa Pilipinas. Na si Bert ay hindi man lang nagulat kung bakit mas malaki ang ipinapadala ko kaysa sa aking sweldo. Siguro dahil sinabi ko rin na tinaasan ng aking amo ang sweldo ko dahil sa nangyari sa akin.
Hindi na siya nagtanong pa. Natuwa lang siya na ibenta sa akin ang tindahan na pinapatayo niya. Para sa akin, para sa amin. Parang isang araw pag-uwi ko, hindi na ako babalik sa banyagang bansang ito. Naging mas madalas na kami ni Sir Ahmed sa ginagawa namin. At pagkatapos kong ibigay sa kanya ang aking katawan, babayaran niya ako ng malaking halaga. At walang alam si madam tungkol doon.
Isang umaga ay nagulat ako nang marinig kong nagtatalo sina Sir Ahmed at Madam. Narinig ko si madam na nagagalit kay sir. Hinahanap niya kung nasaan ang ginagamit ng asawa ang pera na nawawala sa ipon nila ng kanyang asawa. Hindi ko napigilang ngumiti. Ang perang ibinibigay sa akin ng aking asawa ay nagmumula sa ipon nila ng kanyang asawa.
At hindi ko napigilang matawa sa dahilan na ibinigay ni sir kay madam. Sabi niya nag-iinvest siya ng pera sa isang negosyo. Napakahusay ni Sir Ahmed sa pagganti sa kanyang asawa. Cherry, kuhaan mo ako ng gamot. Sumasakit ang ulo ko sa lalaking ito. Oo, maam. Hoy, sa tingin mo ba ay may mali sa aking amo nitong mga nakaraang araw? Anong oras siya umuwi, Cherry? Bigla akong kinabahan sa tanong na iyon na tinanong sa akin ni madam.
Laging umuuwi si sir tuwing tanghali. para may mangyari sa aming dalawa. At pagkatapos noon, depende na kung babalik siya sa trabaho. Minsan magkasama kami hanggang alas-3 at pagkatapos ng oras na iyon ay magbibihis na ako para sa aking mga gawaing bahay upang hindi ako mapansin ni madam. Ngunit itinaboy ko ang kaba na naramdaman ko sa aking puso. Harapan kong hinarap si Madam at ngumiti.
Pareho lang, madam. Minsan umuuwi si sir ng alas-5, minsan ng alas-6. Sagot ko nang mahinahon. Walang ginawa sa akin si madam. Lumipas ang ilang buwan nang hindi man lang nahuli nina madam at ako ang ginagawa namin ni sir. Ganoon pa rin siya. Mainit ang ulo, laging sumisigaw sa akin at minsan ay sinasampal ako para sa pinakamaliit kong pagkakamali.
Ngunit hindi na lang ako basta sumasampal ngayon. Dahil lumalaban na ako. Isang hapon, galit na galit sa akin si madam dahil nakalimutan kong labhan ang mga damit na ipinag-utos niyang labhan. Ito si Sir Ahmed kaya nakauwi siya. Tuwang-tuwa ako dahil binigyan niya ako ng isang set ng mga alahas na ginto. Mahal ito kaya itinago ko agad.
Sa loob ng ilang buwan ay na-in love na ako kay Sir Ahmed. Totoo iyon, Miss K. Nakapagtabi ako ng maraming pera. Kahit masama ang pagiging pokpok, mas mabuting maging praktikal sa buhay. Hindi ako pwedeng mabuntis dahil may proteksyon kami ni Sir Ahmed. At sa totoo lang, hindi ko mapigilang magustuhan ko rin ang aking ama. Hindi ko na mahanap ang kahulugan ng aking pagkatao.
Hindi ko alam kung paano ko nagawa ito sa aking asawang si Bert. Noong una, ginagawa ko lamang ito para talagang gantihan si Madam. Ngunit sa paglipas ng panahon, naging alipin ako ng mga makamundong pagnanasa ng aking katawan. Sinasamantala ko ang lahat at habang papalapit ang pagtatapos ng aking kontrata, mas lalo pang dumadalas ang pagkikita namin ni Sir Ahmed.
Minsan ay binibisita niya ako sa silid kapag natutulog na si madam. Sa sahig ng kanilang silid, kahit saan. Miss, dumating na ang araw ng aking pag-uwi. Marami akong dalang pera dahil sa aking lihim na relasyon kay Sir Amed. Nangako pa siya na kahit nasa Pilipinas na ako, padadalhan niya ako ng pera at baka makabalik pa ako sa Dubai para magkita pa rin kami.
Ngunit nang pumasok ako sa paliparan, itinapon ko ang aking sim card para hindi na ako makontak pa ni Sir Ahed. Na-block ko siya sa lahat ng aking mga social media account pati na rin sa aking amo. Ipinangako ko sa aking sarili na hinding-hindi na ako babalik sa Dubai at hinding-hindi ko na uulitin ang pagkakamaling ginawa ko sa aking asawa. Nandito na ako sa Pilipinas, Miss K.
Bumalik ako sa aking pamilya na masaya ngunit hindi ko na naiintindihan ang aking sarili. Nakakaramdam ako ng konsensya. Lumago ang aming sari-sari store dahil inilaan ko ang lahat ng aking naipong pera sa negosyo. Ngunit totoo nga, Miss K, na ang pera na galing sa kasamaan ay hindi nagtatagal. Parang hangin lamang ito na dumadaan sa iyong mga kamay. Sunod-sunod na kamalasan ang dumating sa aming buhay may-asawa.
Una, ninakawan ang aking tindahan at ang sumunod ay ang malaking sakuna sa buhay ng aming pamilya. Noong nakaraang taon lamang, sa kasagsagan ng isang malakas na bagyo, inanod ng baha ang lahat at naglaho akong parang bula. Nawala ang aking tindahan, inanod ng malaking baha. Nasira ang aming bahay at bumalik kami sa dati. Naghihirap sa buhay.
Isa sa mga malalaking aral sa aking buhay, Miss Ke, ay ang pera na galing sa kasamaan ay madaling mawala sa isang iglap at kisap-mata. Sa ngayon, bumalik na ulit ako sa pagiging domestic helper dito sa Hong Kong. Ngunit maayos naman ako, Miss K. Hindi na ako nakipagrelasyon sa aking amo. Nagdarasal ako araw-araw at kumakapit sa Panginoon upang bigyan ako ng lakas at huwag nang matukso pa.
Hanggang dito na lamang ang kwento ko, Miss K, at maraming salamat sa paglalaan ng iyong oras sa kwentong ito dito sa iyong channel. Pasensya na, Miss, kung masyadong magulo ang paraan ng pagkukuwento ko. Maraming salamat sa iyong koponan at sana ay marami pang tao ang magbahagi ng kanilang mga kwento sa iyong programa. Muli, ako ang iyong nagpadala ngayong araw. Nagmamahal, Cherry. M