PINAY NURSE MULA CANADA,HALINHINAN NA GINAHA$A KAHIT P4TAY NA,NAKAKAAWA[ Tagalog Crime Story ]

PINAY NURSE MULA CANADA,HALINHINAN NA GINAHA$A KAHIT P4TAY NA,NAKAKAAWA[ Tagalog Crime Story ]

Welcome o welcome back sa Tagalog Crime Stories kung saan ibinabahagi ko ang aking pagkahumaling sa true crimes at isinasalaysay ang mga ito sa Tagalog. Kung gusto mo ang ganitong uri ng content, siguraduhing mag-subscribe at i-on ang lahat ng notifications para palagi kang updated sa aking mga bagong video. Kung gusto mong suportahan ang aking channel sa ibang paraan, magagawa mo ito sa pamamagitan ng pag-check sa mga option na ito.

Kung ikaw ay isang Pilipino na naninirahan sa ibang bansa, sigurado ako na sa wala pang isang linggo ay mamimiss mo ang ingay, tawanan, kuwentuhan, at kumpanya na tanging sa Pilipinas mo lang makikita. Kaya naman kung ang isang OFW ay iniimbitahan sa isang selebrasyon ng kanyang kapwa Pilipino, madalas ay hindi na siya tumatanggi. Para sa ilang Pilipino na nakarating sa Canada, labis silang nagpasalamat sa mag-asawang Gerald at Roderie.

Dahil sila ay ilan lamang sa mga Pilipino na nagbubukas ng kanilang mga tahanan para sa mga bagong dumating na Pilipino sa Toronto. Ayon sa ulat, ang mag-asawang Estrada ay may magandang reputasyon sa komunidad ng mga Pilipino doon dahil madalas silang nagho-host ng mga hapunan tuwing holiday at backyard barbecues na bukas sa lahat ng Pilipino.

Ang pag-imbita sa kanila sa mga Pinoy ay hindi lamang gimmick o pagpapasikat. Dahil ayon sa ilan, ang mabuting pag-uugali ni Roderie ay minana niya sa kanyang mga magulang. Sa pamamagitan ng aking pananaliksik, nalaman ko na ang kanyang pamilya ay galing sa Pangasinan. Baggustuhin nilang mapaligiran ng kanilang mga kamag-anak, nagpasya ang mag-asawa na mas mabuti para sa kanilang lumalaking pamilya, lalo na sa kanilang mga anak, na manirahan sa ibang bansa.

Kaya dinala nila ang kanilang mga mahahalagang gamit at ang kanilang apat na anak. Sumakay sila sa eroplano at noong dekada 80 ay dumating sila sa Canada. Ang kuwento ng kanilang buhay ay walang pinagkaiba sa ibang mga imigrante. Kalaunan ay nagbukas ang mag-asawa ng isang restaurant. Ngunit kahit hands-on siya sa pagtulong sa negosyo ng kanyang mga magulang, si Roderie, o mas kilala bilang Derry, ay pumili na maging isang nurse.

Habang nag-aaral, nagtrabaho rin siya para kitain ang sarili niyang pera. Hindi rin niya pinigilan ang kanyang sarili na magkaroon ng social life. At sa isang pagtitipon, nagkrus ang landas nila ni Gerald na ipinakilala ng isa sa kanyang mga kaibigan. Bukod sa pareho silang nag-aaral sa George Brown College sa Toronto, nalaman ni Roderie na si Gerald, tulad niya, ay isa ring Pilipino.

Mula sa sandaling nagkita sila, naging hindi na sila mapaghiwalay. Kalaunan ay ibinahagi nila na sila ay opisyal na magkasintahan. Agad na boto ang pamilya Estrada kay Gerald dahil nag-aaral ito para maging chef. Ang dalawa ay napakasuportado sa pangarap ng isa’t isa kaya hindi nagulat ang kanilang pamilya nang isang araw ay ibinahagi ni Roderie na sila ay engaged na.

Ilang taon matapos silang ikasal, nakuha ni Roderie ang kanyang lisensya at naging masipag na dialysis nurse. Habang ang kanyang asawa naman ay nakapagtrabaho bilang chef. Sa pamamagitan ng kanilang pagtutulungan, nakuha nila ang bahay na ito na matatagpuan sa Torrence Avenue sa East York. At doon nila palakihin ang kanilang tatlong anak, na pawang mga babae. Bagamat mapapansin mo ang kanilang madalas na bakasyon sa social media, ang hindi nakikita ng mga tao ay sa likod ng kanilang makintab at magagandang litrato ay ang pagtutulungan ng mag-asawa para magkaroon ng magandang buhay ang kanilang mga anak.

Dahil si Roderie ay isang nurse habang ang kanyang asawa ay isang chef, ang kanilang buhay ay hindi magiging madali kung hindi sila magtatag-team. Ayon kay Gerald, ang kanyang asawa ang arkitekto sa kanilang bahay. Ito ang humahawak sa iskedyul ng kanilang pamilya. Ito rin ang pangunahing host na nag-aayos ng mga aktibidad sa eskuwela, naghahatid sa mga bata sa praktis ng soccer, maging sa mga aralin sa piano at swimming.

Kaya kung hindi siya abala sa kanyang trabaho, sa umaga ay dinadala niya sila sa parke o sa labas para makapagpahinga ang kanyang asawa. Ang kanilang tahanan sa East York ay inilarawan na puno ng buhay, puno ng ingay, at sa tatlong anak na may edad hanggang 13, ang kanilang mga araw ay madalas na may kasamang pag-eskuwela, paggawa ng mga takdang-aralin sa mesa sa kusina, at mga aktibidad pagkatapos ng klase upang maubos ang kanilang enerhiya.

Dahil sila lamang ang madalas na magkasama at dahil sila ay mag-asawa, sigurado si Roderie na maituturo niya sa kanila kung paano maging independiyente. At ngayong 2018, mas magiging abala ang mag-asawa dahil ang kanilang pangalawang anak na si Alexandra ay may confirmation call kung nakumpleto na niya ang lokal na relihiyosong programa.

Sa susunod na buwan ay graduation na ng kanilang panganay na anak. Ang mga selebrasyong iyon ay nangangahulugang magkakaroon sila ng party sa loob ng kanilang bahay na dadaluhan ng maraming Pilipino. Ngunit sa halip na dumalo sa masayang okasyon noong 2018, ang mga taong kakilala ng mag-asawa ay malungkot na nagtungo sa kanilang tahanan para dumalo sa burol ni Roderie. Batay sa ulat noong Mayo 25, 2018, habang ginagawa niya ang kanyang shift bilang dialysis nurse sa St. Joseph Health Center sa Toronto, masayang umuwi ang pagod na si Roderie para alagaan at asikasuhin ang kanilang tatlong anak na kagagaling lang sa eskuwela. Pagkatapos ng hapunan at sinigurado ni Roderie na tapos na sila sa kanilang mga takdang-aralin, nagpaalam ang mga magkakapatid sa kanilang ina at pumasok sa kanilang silid para matulog. At ganoon din ang ginawa ni Roderie. Ngunit ang normal na katahimikan sa East York ay nabasag nang sunud-sunod na dumating ang ilang sasakyan ng Emergency Services Team.

Kahit alas-2 ng umaga, ang ilang residente na nagising ay sumilip sa kanilang mga bintana. Sa labas ng stage house, nakita nila ang isang lalaki na umiiyak. Nang masapian ito ng mga ilaw mula sa mga paparating na sasakyan, napagtanto nilang ito ang pinuno ng pamilya na si Gerald. Napansin din nila ang mga medic na nagmadaling pumasok sa kanilang tahanan. Ngunit wala pang 10 minuto ay lumabas silang muli.

Lumapit sila sa direksyon ni Gerald at pagkatapos nilang kausapin ito, mas lalo pang umiyak si Gerald dahil sinabi ng medic na wala na silang magagawa dahil ang kanyang asawa ay patay na nang ilang oras. Habang kumakalat ang masamang balita, ganoon din ang pagdating ng kanilang mga kamag-anak. Kinabukasan, hindi na makikita ang mag-asawa sa loob ng kanilang bahay dahil inutusan silang umalis dahil ang bahay na minsan ay puno ng tawanan ay naging crime scene na.

Makikita mo sa video footage na ito na ang labas ng bahay ni Gerald ay nakatakip sa police tape at may ilang police cars sa labas, na nagpapatunay lamang na si Roderie ay hindi namatay sa natural na sanhi. Ang ilang mga residente ay nag-iwan ng mga bulaklak upang alalahanin ang mabait na Pilipina. Ngunit gaya ng inaasahan, ang ilang mga residente ay natakot dahil hindi nila akalain na mangyayari ang gayong bagay sa kanilang lugar.

Talagang napakalungkot at takot para sa kapitbahayan dahil ito ay isang bagay na napaka-hindi pangkaraniwan at napakatakot. Ang mga taong nakatira doon ay nagmamahalan, napakahusay nilang nag-aalaga sa kanilang mga anak at disiplinado ang mga bata. Nararamdaman nilang mahal sila at maayos na inaalagaan. Sila ay mabuting mag-asawa. Palagi silang magkasama.

Sino ang gagawa noon? Alam mo ang ibig kong sabihin? Walang kwenta. Walang dahilan para dito. Habang umuusad ang imbestigasyon, maraming tao ang dumating upang tulungan ang asawa at ang kanyang mga anak. Pansamantalang lumipat si Gerald sa bahay ng kanyang kamag-anak kasama ang kanyang tatlong anak. Siya rin ang naging pangunahing tagapag-alaga nila. Bukod sa emosyonal na suporta, ang ilan sa mga miyembro ng kanyang pamilya ay nagtulungan din sa pagbubukas ng isang GoFundMe.

Hindi para mangolekta ng pondo para sa burol. Ngunit ang pera mula sa donasyon ay gagamitin para sa hinaharap ng mga anak ni Roderie. Nakasaad mismo sa pahina ng GoFundMe na nagtayo sila ng trust account para sa tatlo at doon nila ilalagay ang donasyon para magamit nila sa kanilang edukasyon. Nagtulungan ang mga tao sa pamamagitan ng pagbibigay ng pera, ngunit ang ilan ay nagtaas din ng kilay at sinabing maaaring may kinalaman ang kanyang asawa sa nangyari.

Ngunit ang teoryang iyon ay pinagtawanan lamang ng pamilya Estrada dahil para sa kanila, ang pagsasama ng dalawa ay solid. Nang mas lumalim ang aking pagsusuri sa pagsasama nila Roderie, nalaman ko na bukod sa pagiging mabuting maybahay at mapagmahal na ina, ang biktima ay isa ring iginagalang na clinician sa ospital. Bagamat tahimik ito.

Sinabi ng mga kaibigan ni Roderie na kung kukulitin mo si Roderie, matutuklasan mo na siya ay isang napakatalinong tao. Ang libingan ng nurse ay puno ng mga taong nagsabi kung gaano siya kapositibo sa buhay. Sa tuwing kinakausap niya ang kanyang asawa, palaging sinasabi ni Gerald na ang kanyang tagumpay sa buhay ay hindi magiging posible kung wala ang suporta ng kanyang asawa. Kung ikaw ay nasa Toronto o malapit na lugar at nagkataong nasa Ontario, maaaring napansin mo ang restaurant na ito.

Ang una at orihinal na restaurant ay matatagpuan sa St. Jamestown na siyam o sampung minuto lamang ang layo mula sa bahay ni Roderie. Tagalog ba? Hindi. Itinuro ito sa Ilocano ngunit isinalin sa tagalog grilled. Nagsimula lamang ito bilang biro. Nang simulan namin ito, para bang kaya naming magpatakbo ng restaurant, ngunit ang kaibahan ay magkaiba ang mga Ilocano sa komunidad, walang mga Ilocano.

Oo. Sinasabing inihaw o grilled. Oo. Iyon ay itinayo nang magkasama nina Gerald at Kathy Ortega. Bukod sa mga post ng mga tao sa social media, itinampok din ang restaurant sa isang TV news outlet at ipinalabas sa Pilipinas. Mabilis na naging sikat ang restaurant. Sa magandang reputasyon nito, maraming tao ang bumisita para lang tikman ang mga putahe sa kanilang menu.

Ngunit kahit maayos ang takbo ng negosyo noong 2018, tatlong taon matapos buksan ang restaurant, ang mag-asawa ay mayroon pa ring dual income. Pareho pa rin silang nagtatrabaho. Ngunit ang kanilang bahay ay unti-unting kinukumpuni. Kaya noong Mayo 25, 2018, iniulat na pumasok si Roderie sa kanyang full-time na trabaho habang si Gerald ay nanatili sa bahay upang suriin ang kanilang mga renovation sa basement at kusina.

Umalis lamang ito nang tapos na ang mga manggagawa. At alas-4 ng hapon, nagbiyahe siya papunta sa restaurant para tumulong sa negosyo dahil mas maraming tao ang kumakain doon tuwing oras ng hapunan. Nang tapos na ang kanyang nakakapagod na araw, isinara nila ang restaurant. Ngunit bago siya umuwi, dumalo si Gerald sa grand opening ng restaurant ng kanyang kaibigan.

Iniulat na hindi lamang siya ang dumalo doon. Ngunit lumabas din na isa siya sa mga chef na tumulong sa kusina dahil ang may-ari ng naturang restaurant ay isa sa mga tumulong sa kanya noon nang siya ang nangangailangan ng tulong. Dahil sa kadahilanang iyon, ang Grand OBA, lahat ay natapos nang maaga sa umaga kaya nakauwi siya ng alas-2.

Sa isang panayam kay Gerald, ipinaliwanag niya na mula nang maging head chef siya at lalo na nang magbukas ang restaurant, palagi siyang umuuwi nang gabi o maaga sa umaga. Ang kanyang asawa, na inilarawan niya bilang isang light sleeper o madaling magising sa pinakamaliit na ingay, ay sumang-ayon na isasara nila ang bawat pinto.

Ngunit kung hapon o maaga siyang umuwi, sa lieu ng paggamit ng susi, tatawagan niya si Roderie para salubungin siya. Pagkatapos ng lahat, magigising din ito. Kung siya ay nasa bahay at madilim, sinisigurado niya at ng kanyang asawa na laging nakasara at naka-lock ang mga pinto. Kung alas-9 na at hindi pa siya umuwi bilang isang ama na gustong siguraduhing ligtas ang kanyang pamilya, tinatawagan ni Gerald ang kanyang asawa upang paalalahanan na suriin ang lahat ng mga kandado.

Sa kanilang dalawang dekada na magkasama, hindi nila kailanman nakaligtaan ang gawaing iyon at ganoon din ang ginawa niya nang umuwi siya noong Mayo 26. Bandang alas-2 ng umaga, pinindot niya ang doorbell sa pintuan sa harap. Nang walang sumagot sa pinto, inilabas niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Roderie. Ngunit nang hindi ito sumagot, nagtungo siya sa pinto sa kabilang panig ng bahay.

Sinabi ni Gerald na nagulat siya na nakabukas ito, kaya agad siyang pumasok at nakita na ang bahay ay magulo. Nagmadali siyang tumakbo sa ikalawang palapag para tingnan ang kanyang mga anak. Ngunit nang makita niyang natutulog sila, nagmadali siyang tumakbo sa master’s bedroom. Ngunit nagulat siya nang makita ang kanyang asawa na nalulunod sa sarili nitong dugo.

Agad siyang tumawag sa 911, na nag-utos sa kanya na ilagay si Roderie sa CPR. Ngunit umiyak siya at sinabing hindi niya alam kung paano gawin iyon dahil sira ang ilong at sira rin ang bibig ng kanyang asawa. Habang nalilito ang operator, nakipag-ugnayan ito sa pinakamalapit na mga awtoridad at medic na agad na tumugon. Sinasabi sa police report na naabutan pa nila si Gerald na desperadong ginagawa ang CPR sa walang malay na si Roderie.

Sa kalagitnaan nito, nagising ang tatlong anak nang sunud-sunod. Kaya habang ginagawa ng medic ang lahat para iligtas ang biktima, sinigurado ni Gerald na hindi makikita ng mga bata ang nangyari sa kanilang ina. Kalaunan, dinala sila sa istasyon ng pulisya upang doon maghintay. At makalipas ang ilang oras, dumating si Gerald at ang unang tanong ng kanyang anak ay nasaan si Mommy? Ayon sa imbestigasyon, walang kinalaman ang chef sa krimen dahil solid ang background nito.

Hindi nila mabilang ang dami ng mga taong nagpatunay na ito ay nasa grand opening ng restaurant. At sa wakas, maraming tao ang nagpatunay na hindi kayang patayin ni Gerald ang kanyang asawa dahil mahal na mahal niya si Roderie. Sa halos kalahating buwan, masusing sinuri ng mga awtoridad ang bawat sulok ng bahay ni Gerald. At natagpuan ng mga imbestigador ang isang thumbprint sa hamba ng pinto sa kusina.

Dahil ang Canada, tulad ng US, ay may database ng DNA at impormasyon tungkol sa mga taong lumabag sa kanilang mga batas, mabilis nilang nakilala ang mga salarin. Ito ay nakilala bilang si Austin Mourillo. Agad na ibinahagi ang kanyang mukha sa iba’t ibang istasyon ng pulisya hanggang Hunyo 3, 2018. Walong araw pagkatapos ng kamatayan ni Roderie, naaresto ang salarin.

Si Mourillo ay taga-Costa Rica. At bago nangyari ang krimen, matagal nang gustong i-deport ng mga awtoridad sa Canada dahil sa napakahaba niyang criminal record. Ngunit hindi nila siya mapalayas dahil nag-apela siya sa batayan na siya ay isang kriminal, kahit gaano katindi ang kanyang aplikasyon, walang tatanggap sa kanya. Kaya maaari mong tawaging NPA si Mourillo o no permanent address.

Iniulat na lumilipat-lipat siya sa mga homeless shelter sa loob at labas ng Toronto. Kasunod ng pag-arrestong ito, naaresto rin ang lalaking ito na nakilala bilang si David B. Sabi ko nga, ipapakita ko sa iyo ang aking badge, sir. Ang pangalan ko ay Detective Sergeant Mike Carboni. Ako ay kasama sa Toronto Homicide Squad. Tulad ni Mourillo, si David ay isa ring imigrante mula sa South Korea.

Ang dalawa ay hindi matatalik na kaibigan ngunit ayon sa imbestigasyon, nagkita lamang sila sa homeless shelter. Nang maganap ang paglilitis noong 2021, ang dalawa na gustong ibasura ang kaso laban sa kanila ay nagturuan kung sino ang utak. Ayon sa kampo ni David, kahit kasama niya si Mourillo nang gabing iyon, ito ay biased standard lamang at wala umano siyang partisipasyon sa pagpatay sa biktima.

Ngunit kahit gaano pa nila itanggi, ayon sa taga-usig, maaari nilang patunayan na ang dalawa ay mag-tandem sa kasamaan. Ang mga resulta ng imbestigasyon ay nagpapakita na ilang oras bago ang krimen. Ang dalawang salarin ay lasing. Gumamit din sila ng crack cocaine at naninigarilyo ng marijuana. Ang dalawa, na may malawakang rekord ng pagnanakaw, ay lumabas sa homeless shelter upang maghanap ng mananakawan.

Noong gabi ng Mayo 25, nakunan sila sa CCTV na nagtungo sa East York kung saan nakatira ang pamilya ni Roderie. Habang ang mga residente doon ay mahimbing na natutulog at tahimik ang paligid, matindi ang pagmamasid ng dalawa sa mga bahay. At kung alam nilang walang tao doon dahil nakapatay ang mga ilaw o walang nakaparadang kotse sa driveway, hindi sila magdadalawang-isip na pasukin ito.

Ayon sa sariling salaysay ng mga salarin, nakapagnakaw sila ng mabigat na metal crowbar mula sa kamalig ng isang residente. Nakunan din ng CCTV ang dalawa na pumapasok sa ilang bakanteng bahay at mga construction site upang maghanap ng mananakawan upang tustusan ang kanilang bisyo. Pagkalipas ng ilang oras, ayon sa mga awtoridad, alas-12:10 at alas-1:45 ng umaga noong Mayo 26, napadpad ang dalawa sa bahay ni Gerald.

Ang pagpili nila sa bahay ni Roderie ay hindi pinlano ng dalawa. Ayon sa taga-usig, napagkamalan nilang bakante ang bahay dahil, kung inaalala mo, ang mag-asawa ay nasa gitna ng mga pagpapagawa. Sina Gerald at ang kanyang asawa ay nagpapaayos ng kanilang kusina at basement. Kaya kung titingnan mo ang bahay, halata sa bintana na maraming nakasalansan na karton sa ibabaw ng isa’t isa.

Nagkataon din na walang mga kotse sa kanilang mga driveway, na karaniwang senyales na walang tao sa bahay kung ikaw ay naninirahan sa US at Canada. Lumalabas na kahit may gawain ang mag-asawa na isara at i-lock ang bawat pinto tuwing alas-9, ang bintana sa kanilang basement ay naiwang bukas para sa bentilasyon at iyon ang ginamit ng mga suspek para makapasok sa bahay.

Nang alisin ng dalawa ang screen mula sa bintana, wala silang naging problema sa pagpasok. Mula sa basement, umakyat sila at narating ang kusina hanggang sa marating nila ang silid ng mga anak ni Gerald kung saan nakapagnakaw sila ng cellphone, laptop, at pitaka. Nagtungo si Mourillo sa master’s bedroom para maghanap ng iba pang mga gamit na mananakawan. Ngunit nagising si Roderie.

Ayon sa suspek, bigla siyang nataranta. Kaya gamit ang ninakaw na crowbar, hinampas niya ito sa mukha nang walong beses. Nang tumigil sa paggalaw ang biktima, ipinagpatuloy ng mga suspek ang pagnanakaw at kinuha pa ang isang cellphone at isang garapon na naglalaman ng mga barya. Ngunit ang nakakagulat ay ibinunyag ng taga-usig na kahit patay na ang biktima, pinilit pa rin ng mga lalaki na gahasain ito, sa kabila ng pagtanggi nito.

Sinabi ng medical examiner na nakuha niya ang DNA ng dalawa mula sa katawan ni Roderie habang si Gerald ay hindi maintindihan kung ano ang gagawin. Makalipas ang 24 oras, nakipagkita si Mourillo sa kanyang girlfriend para ibigay ang pitaka na kanyang ninakaw. Matapos ang pitong linggong paglilitis, umabot ng limang araw ang deliberasyon ng mga hurado. Ngunit sa huli ay sumang-ayon silang lahat na ang dalawa ay nagkasala sa pagpatay sa 41-anyos na Pilipina.

Nang bigyan ng pagkakataon na magsalita ang pamilya ng biktima. Emosyonal na sinabi ng panganay na anak ni Gerald na hinding-hindi niya malilimutan ang oras nang sabihin sa kanya na patay na ang kanyang ina. Ibinahagi ng bunsong anak ng biktima na ikinagalit niya ang hindi pagsasabi ng mga salitang “Mahal kita” sa kanyang ina bago sila natulog.

Ang mga nahatulan ay sinintensyahan ng habambuhay na pagkakakulong at pagkalipas ng 25 taon sa taong 2043 ay maaaring mag-apela ang dalawa para sa parole. Sa sitwasyon ni Mourillo, kung saan mayroon siyang deportation order na inisyu noong 2019, kung sumang-ayon ang parole board na palayain siya sa taong 2043, hindi siya papayagang tumapak sa labas ng bilangguan. Sa halip, ididirekta siya sa mga ahente ng hangganan para sa agarang pag-deport pabalik sa Costa Rica.

Nang matapos ang mga paglilitis, kahit hindi na maibalik ang buhay ni Roderie, nasiyahan si Gerald sa sentensya dahil ang pagkakakulong ng mga nahatulan ay nangangahulugang mas kaunti na ang masasamang tao na namumuhay nang malaya sa Canada. Sa oras ng pag-record na ito, kahit wala na ang kanilang ina upang ipagdiwang ang bawat milestone tulad ng kaarawan, graduation, maging kasalan, ginagawa ng mga anak ni Roderie ang lahat upang ipagmalaki sila ng kanilang ina.

Agad na umalis si Gerald sa East York at inilipat ang kanyang mga anak sa mas malaking lugar ng Toronto. Ngayon, aktibo pa rin siya sa restaurant. At nang tanungin siya minsan kung paano siya nakabawi pagkatapos ng kanyang naranasan, ang sagot ni Gerald ay ingatan ang iyong dahilan. Kapag naging mahirap ang mga bagay, ang iyong layunin ang magpapanatili sa iyo na magpatuloy.

Matapos patayin ang kanyang asawa, ibinahagi niya na nagbago ang kanyang pananaw. Nang mawala si Roderie kay Gerald, ang tanging layunin niya sa buhay ay protektahan at alagaan ang kanyang tatlong anak. Ibinahagi niya na kahit nakakaramdam siya ng kalungkutan o depresyon, hindi niya pinapayagan ang kanyang sarili na mawalan ng pokus dahil ang kanyang mga anak lamang ang tanging umaasa sa kanya.

Kung nakinig ka hanggang sa dulo ng videong ito, maraming salamat sa panonood ng episode na ito. Mangyaring isaalang-alang ang pag-iwan ng komento o pag-like sa videong ito. At kung mayroon kang kaso na gusto mong tawagan para sa saklaw, mangyaring ipaalam sa akin. Magandang araw sa iyo, kababayan.