SA SAHIG SA TINDAHAN KAMI BUMIGAY habang wala ang
SA SAHIG SA TINDAHAN KAMI BUMIGAY habang wala ang
Mahal na Miss Love, magandang araw sa inyong lahat. Itago ninyo na lang ako sa pangalang Lora. 29 taong gulang, may dalawang anak at isang asawa na si Eric, na pitong taon ko nang kasama. Isa akong maputi at maayos ang katawan kahit may mga anak na kaya hindi ko akalain na lolokohin ako ng aking asawa. At lalo na, Miss Love, hindi ko rin akalain na darating ang araw na mapipilitan akong mapalapit sa ama ng aking asawa, kay Tatay Armando. Ito ang aking kwento.
Ang kwento ng isang lihim na nagsimula sa simpleng away hanggang sa tuluyang binago ang pagkatao ko. Ang asawa ko ay isang security guard na nagduduty sa gabi. Nakatira kami sa bahay ng aking biyenan simula nang ikasal kami. Si Eric ay nag-iisang anak at matagal nang pumanaw ang kanyang ina. Ayon sa kwento, sumama ito sa ibang lalaki at hindi na bumalik, kaya si Tatay Armando ang nagpalaki sa kanya nang mag-isa.
Si Armando ay isang tricycle driver at mayroon ding maliit na tindahan sa tapat ng kanilang bahay. Kahit 45 taong gulang na siya, malakas pa ang kanyang katawan, maputi ang balat, matangos ang ilong, at madalas mapagkamalang mas bata sa kanyang edad. Masaya kaming nagsasama sa iisang bubong at tahimik ang aming buhay. Maaga akong nagigising para alagaan ang aking asawa at anak, maglinis ng bahay, at pagkatapos ay ako na rin ang nagbabantay sa tindahan ni Tatay Armando.
Hanggang sa dumating ang gabi na nagbago ang lahat. Isang gabi habang naliligo si Eric dahil magduduty siya, naiwan niya ang kanyang cellphone sa aming kama. Hindi ako ang tipo ng taong nanghihimasok sa cellphone ng iba, pero may pumasok na mensahe kaya naisipan kong silipin. Isang babae ang nagpadala. Sa simula ay simpleng kwentuhan lang, pero nang i-scroll ko pataas, may mga linyang nakakapanibago: “Miss na kita sa duty,” “Magkita tayo pag-uwi.”
Parang binuhusan ako ng malamig na tubig sa aking nabasa. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang cellphone. Hindi ko alam ang aking nararamdaman—galit, selos, o sakit. Paglabas niya ng banyo, kinompronta ko agad siya. Sabi niya trabaho lang at biro lang iyon, pero para sa akin, hindi biro ang ganoong lambing kung ikaw ay may pamilya na. Mula noon ay lumamig ang aming pakikitungo sa isa’t isa.
Isang gabi, habang naghuhugas ako ng pinggan sa kusina, lumapit si Tatay Armando at tinanong ako kung bakit parang malungkot ako. Doon na ako tuluyang umiyak at ikinuwento ang nangyari. Nakinig lang siya at sinabing normal lang sa mag-asawa ang dumadaan sa pagsubok, pero hindi ibig sabihin ay hahayaan ko na lang lokohin ako. Doon nagsimula na mas mapalapit kami sa isa’t isa, hanggang sa mangyari ang gabing hindi ko inaasahan.
Habang wala si Eric at nagduduty sa gabi, nagkausap kami nang masinsinan ni Tatay Armando. Sa gitna ng sama ng loob ko sa aking asawa at sa sakit na nararamdaman ko, nagdilim ang paningin ko at nauwi ito sa isang desisyong nagpabago sa aming lahat. Napalapit kami sa isa’t isa at nangyaring may namagitan sa amin sa loob ng bahay. Akala ko noong una ay minsan lang iyon mangyari, ngunit nagpatuloy pa ito tuwing umaalis si Eric para sa kanyang duty sa gabi.
Hanggang sa isang gabi, maagang umuwi si Eric nang walang pasabi at naabutan kami sa loob ng kwarto. Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat at galit nang makita kami. Nagkagulo at nag-away kami nang todo. Sinabi ko sa kanya na kung kaya niya akong lokohin, kaya ko ring gawin sa kanya ang ginawa niya, lalo na at ginamit niya pa ang sarili niyang ama. Dahil sa matinding kahihiyan at gulo, kinuha ko ang mga bata at tuluyan akong umalis sa bahay na iyon para mamuhay nang mag-isa.
Lumipas ang mga buwan, natuto akong magtrabaho para sa aking mga anak. Hanggang sa nagpadala ng mensahe si Eric na nagmamakaawa na bumalik na ako at patawarin siya para sa kapakanan ng mga bata. Ngayon, nag-iisip ako kung tatanggapin ko ba ulit siya o tuluyan nang tatapusin ang lahat.
(Ikalawang Kwento – Erica)
Bago ko simulan ang aking kwento, itago ninyo na lang ako sa pangalang Erica, 33 taong gulang, kasama ang aking asawang si Ariel at tatlong anak. Maaga akong nag-asawa kaya hindi ko natapos ang aking pag-aaral, at ayaw kong danasin ng aking mga anak ang hirap na naranasan ko noon. Maayos naman ang pagsasama namin ni Ariel, ngunit sinubukan kami ng kahirapan nang mawalan siya ng trabaho.
Dahil sa matinding pangangailangan sa pera para sa pagkain at pag-aaral ng mga bata, napilitan akong pumasok bilang tindera sa mayamang kamag-anak ng aking asawa, si Tio Hernan. Habang nagtatrabaho ako roon, inalok ako ni Hernan ng tulong pinansyal kapalit ng ilang bagay na lumampas sa hangganan ng pagiging amo at empleyada. Dahil sa desperasyon sa pera, pumayag ako.
Lingid sa kaalaman ko, ang aking asawang si Ariel ay pumasok din sa katulad na sitwasyon at nakipagrelasyon sa isang matandang babae para lamang magkapera. Nang malaman namin ang katotohanan sa isa’t isa, labis kaming nasaktan dahil pareho kaming nagkasalanan. Ngunit sa huli, napagdesisyunan naming patawarin ang isa’t isa, ibenta ang naiwang mana ko sa Bicol para magsimula muli, at ituwid ang aming buhay para sa aming mga anak.
Disclaimer: This story is fictional and created for entertainment purposes only.
Any names, characters, places, or events are fictitious or used fictitiously.
No real person or organization is intended to be portrayed.
![NAG-ABROAD PARA YUMAMAN,PERO 21 DAYS PA LAMANG SA CANADA,UMUWI NANG BANGKAY[ Tagalog Crime Story ]](https://family2.mperlabeautycenter.com/wp-content/uploads/2026/09/4.jpg)
